تبليغاتX
بید مجنون

به نام خدا

خودم را معرفی میکنم: من یک بازاریابم نه از جنس انها که تا کنون بازار به خود دیده است انسانی که روحش از اینده  است و جسمش در اکنون نفس میکشد.

رسالتش تغییر خود و پس از ان دنیاست. اومیداند هدف چیست و بارها برای  اشتیاق سوزانش گریسته است.

بارها نفی و نهی شده است. بارها به دلیل کج فهمی نادانان دچار تحمل رنج و سختی شده است.

انسانی که عاشق زندگیست و برای ان که سر بلند زندگی کند می جنگد.

با تمام وجودش می خواهد و می داند که تواناییش در این دنیا نا محدود است.

او میداند چه می خواهد و یقین دارد به ان میرسد.

انسانی که شکست و نا ممکن را از ذهنش زدوده است و تنها به رسیدن و پیروزی می اندیشد.

او ابر انسان را به معنای کامل تفسیر کرده است.

او میداند نزدیکترین به خداست و رسالتش در دنیا چیست.

انسانی که از دریا عمیق تر . از کوه محکمتر. از درخت ریشه دار تر . از اسمان بلند تر. از توفان جنبنده تر. از اتش سوزنده تر . از الماس برنده تر.از خاک محجوب تر و از عقاب بلند پرواز تر است.

من در دوئل با سرنوشت هرگز نمی بازم حتی اگر سر نیزه زهر اگینش را در وجودم فرو کند زیرا پایان داستان را من می نویسم.

عطش رسیدن به ارزوهایم چنان وجودم را تسخیر کرده که به چیزی جز رسیدن فکر نمیکنم.

من دنیا را .با دستان کوچکم. قلب ساده و مهربانم .ایمان راسخم و با تمام وجودم تسخیر میکنم.

در مواجه با مشکلات و در اوج تنهائی هایم .باز ان یگانه مهربان را که تنهاترین هم هست به یاد میاورم.

گویا با تمام وجود او را در کنار خود احساس میکنم و میبینم او هم از موفقیتم همچون من لذت میبرد و چه زیبا  تصویری.

دوستان من باور کنید:  در پس این کوه عظیم نگاهی به وسعت خوشبختی نهفته است پس تیشه را محکمتر بزنید.

تا رسیدن به قله های خوشبختی تنها یک نفس مانده است.

بدانید :انان که می مانند عاقبت را خواهند دید.

روزی فرا خواهد رسید که با افتخار بر بام بلند دنیا سرود پیروزی سر دهیم.

+ نوشته شده در  سه شنبه سی و یکم اردیبهشت 1387ساعت 12:17  توسط عارف  | 

الهی:  ما را دلی ده به بی کرانگی دریای رحمتت که در افزونی طاعتت بکوشیم و دیده ای به وسعت تمامی هستی ات که در جستجوی حقیقت وجودت باشیم.

الهی:  ما را حیاتی ده در کمال سعادت رزقی به نهایت جود و کرامت و فرزندانی صالح که شکرانه اش را در دمادم بر قبله گاه عشقت به سجده بشینیم.

خوب با سلام به دوستهای گلم انگار من به بازی دعوت شدم و فکر کنم تا این بازی را شروع نکنم کاری دیگه ای نمیتونم انجام بدم

((نابرده رنج گنج میسر نمیشود))

خوب فکر کنم این دفعه با دفعات قبل یه کمی فرق کرده باشم دلیلشم اینه که  دارم فکر میکنم چطوری میتونم به ارزوهام  اهدافم و... برسم.

خوب واقعا چطوری؟

با کار زیاد؟

تلاش چقدر؟

تا کی؟

اما راههای طولانی با برداشتن قدم های کوچک اغاز میشن پس من اول باید باور کنم تا بعد بتونم انجام بدم.

اما بعضی از افراد بدون رنج انچنان گنج میبرن  تا دلت بخواد !

وقتی کتاب معجزه در درون توست را میخوندم  به خودم گفتم  واقعا من چرا  ماشین فراری نداشته باشم !؟

من چرا نباید تو خونه ای ملیون دلاری. با اونی که دوستش دارم .زندگی نکنم!؟

به قول اقای دکتر ازمندیان:   مگه خدا دیمی به بنده هاش رحمت عطا میکنه . به تو بده به بغل دستیت نده!؟

پس من یا ما چرا نداشته باشیم.؟

اره؟

(نا برده رنج گنج میسر نمیشود   مزد ان گرفت جان برادر که خودشو باور کرد)

خوب اینم قسمت با هال بازی:

منم از دوستای گلم دعوت میکنم:

۱  المیرا  خانم و اقا حمید  گل

۲  عاطفه خانم

۳  سحر عزیز

۴  عمه لی لی گلم

 

 

 

 

+ نوشته شده در  شنبه بیست و یکم اردیبهشت 1387ساعت 12:45  توسط عارف  | 

نامت را بر هیچ کاغذی نمی نویسم

مبادا که بخوانندنش

               و نیز بر هیچ دیواری

               که روزی رنگ بگیرد

               و نه بر تنه درختی

                                       که بعد سالیانی

                                       در آغوش تنگ

                                                         تنه درختی...

و نه بر برگ هایی؛

که یک روز زرد می شوند

                   و فرو می افتند

و نه بر هیچ تخته سیاه

که بتوان پاکش کرد

                            و نه بر پيکر هیچ میزی

                            که بازیچه کودکانی خرد شود

 

 

و نه حتی

نامت را بر زبان نخواهم آورد

                                     نه به فریادی در تو در توی

                                      دره ای در کوهی

                                      که مبادا انعکاس آن را بشنوند

                           و نه چون ناله ای

             در میان امواج خروشان دریا

که موج های هر جایی گوش تیز کنند

                                                       و نه چون زمزمه ای

                                                       بر لب جویی

                                                       که سبزه های رسته بر آن

                                                        به گوش زیبا رویان برسانند

 

و نه حتی

نجوایی در دل شبی

که ماه هم نشنود نام تو را

 

و نه حتی نامت را

در انتهای شوق چشمانم

آن گاه که می شنومت

پدیدار نخواهم کرد

و نه حتی نامت را در تلاقی چشم هامان

که از شرم چشم هایم

خواهند فهمید...

 

نامت را

تنها یک جا خواهم نگاشت

به خط مهر و به داغ عشق

                                  بر قلبم

                                  و نه بر آن

                                  که در عمیق ترین و تنها ترین گوشه اش

                                  که...

 

  مال توست

  آن جا که

دست احساس هیچ

 بشر

به آن نرسید،

                      آن جا خواهم نوشت

                                                  نامت را...

برای همیشه.

 

سلام به همه دوستای گلم.

گفتم یه خونه تکونی کرده باشم بد نیست.

 چشم کاتالیای عزیز تو پست بعدی حتما بنا به ناچار بودن اطاعت امر میشود.

 

اش خاله میشه مگه نه !

 

 

+ نوشته شده در  شنبه هفتم اردیبهشت 1387ساعت 9:39  توسط عارف  | 

چون تصمیم به انجام کاری گرفتی:

ارام باش

توکل کن

تفکر کن

سپس استین ها را بالا بزن

انگاه دستهای خداوند را میبینی که زودتر از تو دست به کار شده اند.

 

هر مشکلی اسان شود از پرتو تصمیم    اشکال در انست که تصمیم نداریم

+ نوشته شده در  شنبه بیست و چهارم فروردین 1387ساعت 13:9  توسط عارف  | 

با سلام به همه ای دوستای گلم.

سال جدید را به نوبه خودم به همه تبریک میگم.

فکر کنم یه کم  دیره اما خوب میگن هر وقت ماهی را از اب بگیری تازه است منم گفتم تا کوسه نشده از اب بگیرم

برای همه سالی پر از شادی  موفقیت تندرستی و خوبی ارزو میکنم.

چشم توجه به اخطار واقعا ضروریه.

اینم برا اخطار دهنده

موفقیت یعنی چی؟

فکر کنم قدیما وقتی بادبادک هوا میکردن بادبادکه بر خلاف جهت باد به نقطه اوج خودش میرسید.

مگه نه!

در هوایت بی قرارم روز و شب    سر ز پایت بر ندارم  روز و شب

روز و شب را همچو خود مجنون کنم     روز و شب را کی گذارم روز و شب

جان و دل از عاشقان می خواستند    جان و دل را می سپارم روز و شب

+ نوشته شده در  جمعه نهم فروردین 1387ساعت 23:23  توسط عارف  | 

تار و پود مادر را از مهربانی بافته اند

بشنوید ای دوستان این داستان     خود حقیقت نقد حال ماست ان
بود شاهی در زمانی پیش از این      ملک دنیا بودش و هم ملک دین

اتفاقا شاه روزی شد سوار       با خواص خویش از بهر شکار
یک کنیزک دید شه بر شاه راه       شد غلام ان کنیزک پادشاه
مرغ جانش در قفس چون میطپید     داد مال و ان کنیزک را خرید
چون خرید اورا و بر خوردار شد      ان کنیزک از قضا بیمار شد
ان یکی خر داشت و پالانش نبود       یافت پالان گرگ خر را در ربود


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  پنجشنبه نهم اسفند 1386ساعت 20:54  توسط عارف  | 

ایا بخت و اقبال است که مردان بزرگ را به مقام سیادت میرساند؟

نه

انان چون مردان بزرگ بودن توانسته اند بخت و اقبال را مطیع خود سازند.

اشخاص بزرگ و نامی به کوهی میمانند که هر چه به ایشان نزدیک شوی عظمت و ابهت انان بر نو معلوم گردد و مردم پست و دون همت همانند سراب میمانند که.....

برای ادم توانا هیچ باری سنگین نیست.برای بازرگان هیچ راهی دور نیست.برای دانشمند هیچ کشوری بیگانه نیست و برای ادم خوش زبان(مثل من)هیچ کسی دشمن نیست.

افرینش همه تنبیه خداوند دلست   دل ندارد که ندارد بخداوند اقرار

این همه نقش عجب بر در و دیوار وجود  هر که فکرت نکند نقش بود بر دیوار

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه یکم اسفند 1386ساعت 10:46  توسط عارف  | 

 

 

تولدت مبارک

برو ای عقل و مگو عشق چنان کرد و چنین

پادشاه است و بر او چون چرائی نرسد

تولدت مبارک

ای شعله عشق خانمان سوز

ای جان ده و جان ستان و جان سوز

هر چند که حاصل تو غم بود

قربان غمت شوم که کم بود

عشق تنها مرضی است که بیمار از ان لذت میبرد.       

( افلاطون)

عشق عبارت است از عکس العمل تمایلات ما که دیگر متعلق به  شخص خود و مالک نفس خود نباشیم.                    

 ( تولستوی)

عشق معمار عالم است .                                     

 ( هریه)

مرده بدم زنده شدم گریه بدم خنده شدم دولت عشق امد و من دولت پاینده شدم.                                                      

 ( مولوی)

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و سوم بهمن 1386ساعت 10:47  توسط عارف  | 

انسان خوشبخت ان کسی است که حوادث را با تبسم   و اندکی وقت بعلت وقوع ان تلقی  و قبول نماید. 

هیچ بدبختی بزرگتر از ناراضی بودن نیست.     (لائوتسه)

خوشبختی توپی است که وقتی میغلطد بدنبالش میرویم و وقتی توقف میکند به ان لگد میزنیم.   (شاتو بریان)

نصف بد بختی های این دنیا از فقدان صراحت و کتمان حقیقت ناشی میشود.   (سرارتورهیس)

وقتی خوشبخت هستیم همیشه خوب جلوه میکنیم اما وقتی خوب باشیم همیشه خوشبخت نخواهیم بود. (اسکاروایلد)

هر بد بختی که به ما میرسد از اطمینان و اعتماد بدوستان است.  (ژان ژاک دوسو)

یگانه راه برای افزودن به خوشبختی بر روی زمین انست که   تقسیمش کنید.   (پول شرر)

همان بهتر که دائم شاد باشیم        ز هر درد و غمی ازاد باشیم

بخوشروئی و خوشخوئی در ایام           همی رو تا شوی خوشدل در انجام

  اگر خوشدل شوی در شادمانی         بماند    شادمانی    جاودانی  

ناصر خسرو

بر گرفته از کتاب رهنمون

+ نوشته شده در  چهارشنبه هفدهم بهمن 1386ساعت 9:52  توسط عارف  | 

فرشته ها آمده اند پائين. همه جا پر از فرشته است.


از كنارت كه رد مي شوند، مي فهمي؟ اسمت را كه صدا مي زنند، مي شنوي؟ دستشان را كه روي شانه ات مي گذارند، حس مي كني؟
راستي، حيات خلوت دلت را آب و جارو كرده اي؟
دعاهايت را آماده گذاشته اي؟ آرزوهايت را مرور كرده اي؟
مي داني كه امشب به تو هم سر مي زنند؟
مي آيند و برايت سوغاتي مي آورند، پيرهن تازه ات را.
خدا كند يك هوا بزرگ شده باشي. مي آيند و چهار گوشته دلت را نور و گلاب مي پاشند. مي آيند و توي دستشان دعاي مستجاب شده و عشق است.
مبادا بيايند و تو نباشي. مبادا در دلت را بسته باشي.
مبادا در بزنند و تو نفهمي. مبادا...
كوچه دلت را چراغاني كن. دم در بنشين و منتظر باش.
فرشته ها مي آيند. فرشته ها حتماً مي آيند.
خدا آن سو تر منتظر است. مبادا كه فرشته هايت دست خالي برگردند.


التماس دعا

+ نوشته شده در  چهارشنبه دهم بهمن 1386ساعت 20:54  توسط عارف  |