تولدت مبارک
![]()
برو ای عقل و مگو عشق چنان کرد و چنین
پادشاه است و بر او چون چرائی نرسد
تولدت مبارک
![]()
ای شعله عشق خانمان سوز
ای جان ده و جان ستان و جان سوز
هر چند که حاصل تو غم بود
قربان غمت شوم که کم بود
عشق تنها مرضی است که بیمار از ان لذت میبرد.
( افلاطون)
عشق عبارت است از عکس العمل تمایلات ما که دیگر متعلق به شخص خود و مالک نفس خود نباشیم.
( تولستوی)
عشق معمار عالم است .
( هریه)
مرده بدم زنده شدم گریه بدم خنده شدم دولت عشق امد و من دولت پاینده شدم.
( مولوی)
![]()
![]()
![]()
انسان خوشبخت ان کسی است که حوادث را با تبسم و اندکی وقت بعلت وقوع ان تلقی و قبول نماید.
هیچ بدبختی بزرگتر از ناراضی بودن نیست. (لائوتسه)
خوشبختی توپی است که وقتی میغلطد بدنبالش میرویم و وقتی توقف میکند به ان لگد میزنیم. (شاتو بریان)
نصف بد بختی های این دنیا از فقدان صراحت و کتمان حقیقت ناشی میشود. (سرارتورهیس)
وقتی خوشبخت هستیم همیشه خوب جلوه میکنیم اما وقتی خوب باشیم همیشه خوشبخت نخواهیم بود. (اسکاروایلد)
هر بد بختی که به ما میرسد از اطمینان و اعتماد بدوستان است. (ژان ژاک دوسو)
یگانه راه برای افزودن به خوشبختی بر روی زمین انست که تقسیمش کنید. (پول شرر)
همان بهتر که دائم شاد باشیم ز هر درد و غمی ازاد باشیم
بخوشروئی و خوشخوئی در ایام همی رو تا شوی خوشدل در انجام
اگر خوشدل شوی در شادمانی بماند شادمانی جاودانی
ناصر خسرو
بر گرفته از کتاب رهنمون
فرشته ها آمده اند پائين. همه جا پر از فرشته است.
از كنارت كه رد مي شوند، مي فهمي؟ اسمت را كه صدا مي زنند، مي شنوي؟ دستشان را كه روي شانه ات مي گذارند، حس مي كني؟
راستي، حيات خلوت دلت را آب و جارو كرده اي؟
دعاهايت را آماده گذاشته اي؟ آرزوهايت را مرور كرده اي؟
مي داني كه امشب به تو هم سر مي زنند؟
مي آيند و برايت سوغاتي مي آورند، پيرهن تازه ات را.
خدا كند يك هوا بزرگ شده باشي. مي آيند و چهار گوشته دلت را نور و گلاب مي پاشند. مي آيند و توي دستشان دعاي مستجاب شده و عشق است.
مبادا بيايند و تو نباشي. مبادا در دلت را بسته باشي.
مبادا در بزنند و تو نفهمي. مبادا...
كوچه دلت را چراغاني كن. دم در بنشين و منتظر باش.
فرشته ها مي آيند. فرشته ها حتماً مي آيند.
خدا آن سو تر منتظر است. مبادا كه فرشته هايت دست خالي برگردند.
التماس دعا
![]()
حضرت علی(ع) میفرمایند:
خوشا به حال کسی که مانند سگان زندگی کند
در این حیوان ده صفت است که سزاوار است مومن دارای ان باشد.
اول: انکه ارزش و احترامی بین مردم ندارد و این حال بیچارگان و مساکین است.
دوم :انکه درویشی است که مال و ثروتی ندارد و این صفت وارستگان است.
سوم :انکه خانه معینی ندارد هر کجا باشد جای استراحت است و این صفت متوکلان است.
چهارم: انکه اکثر اوقات گرسنه است و این روش صالحان است.
پنجم :اگر صاحبش او را صد بار بزند از در خانه بیرون نمیرود این علامت مریدان است.
ششم: شبها جز مقدار کمی نمیخوابد این حالت عاشقان است.
هفتم :انکه رانده میشود و جفا میکشد چون صاحبش او را بخواند بدون دل تنگی و ناراحتی باز میاید و این صفت خاشعان و متواضعان است.
هشتم : هر چیزی که صاحبش به او بدهد راضی است و این حالت قانعان است.
نهم: بیشتر ساکت و خاموش است این صفت خاشعان است.
دهم :چون بمیرد میراثی از او باقی نمی ماند این حالت زاهدان است.
واقعا که . دعا کنیم از یه سگ کمتر نباشیم![]()